De hooligan die het veld op rende, mag eigenlijk nog van geluk spreken. Als hij in plaats van tijdens een bekerwedstrijd bij Ajax ergens in een donker steegje AZ-keeper Esteban had aangevallen, dan had hij vast niet het geluk gehad dat binnen een paar seconden een stel stewards hem kwam ontzetten. De keeper reageerde namelijk, op zijn zachtst gezegd, nogal primair en het tafereeltje deed denken aan iemand die voor een wedje de leeuwenkuil in was gestapt. Het enige voordeel van de situatie is dat iedereen nu in Nederland een heel duidelijk voorbeeld heeft bij het nogal abstracte begrip “noodweerexces”. Je verdedigt jezelf, maar gaat verder dan strikt noodzakelijk. Het natrappen is wederrechtelijk (oftewel: mag niet), maar zal niet leiden tot strafvervolging.
Wat dat betreft is de rode kaart van de scheidsrechter ook begrijpelijk. Correct gebruik van de regels en ook met zinnige reden en ook waarom de KNVB dit niet gaat wegwuiven: als hij dit niet deed, hebben we volgend weekend op de amateurvelden allemaal vechtpartijen, waarbij iedereen zal claimen dat ze zichzelf verdedigden en dat de rode kaart ingetrokken moet worden.
Maar ook de reactie van Gert-Jan Verbeek is terecht. De hele avond was door dit incident verpest en zijn ploeg is door een aktie van een toeschouwer ook nog met een man minder. Zijn ploeg is onthutst en de wedstrijd was geen wedstrijd meer. Inpakken en wegwezen. Ze zoeken het maar uit: tegenstander, publiek en scheidsrechter!
Er wordt veel naar Ajax gewezen in verband met “de veiligheid”. Alsof er niet met enige regelmaat mensen het veld oprennen. Sommigen, zoals Jimmy Jump, hebben er zelfs een hobby van gemaakt. Zolang Ajax zich wel ten volle heeft ingespannen om het te voorkomen (en gezien het vrij snelle ingrijpen van de stewards, zit dat wel goed) kun je hen niet te veel verwijten. Absolute veiligheid bestaat immers niet. In zo’n stadion zitten een slordige 20.000 man, waarbij je doel is om die allemaal een mooie wedstrijd te bezorgen. Draconische maatregelen, waarbij je ze allemaal van kwade wil verdenkt, verpesten dat.
Maar goed, hoe moet het nu dan wel verder.
Ik denk dat het de KNVB zou sieren als ze zich focussen op de ongewone omstandigheden. Dat ze erkennen dat de regels niet berekend zijn op deze situatie en dat ze een oplossing zoeken die zo min mogelijk de hooligan bedient en zo veel mogelijk een voorbeeld stelt wat er wel zou moeten.
Wanneer ze het technocratisch aanpakken zal er altijd een partij zijn die zich benadeeld voelt. Juist nu moeten ze samen met Ajax en AZ om de tafel zitten en een aanpak vinden die door allebei de clubs wordt gesteund. De schuld ligt en hoort te worden gelegd bij de hooligan. Iedereen anders handelde daarna namelijk als niet verwijtbaar, maar als direct gevolg van diens actie.
Het zou mooi zijn als met de kerstgedachte in het achterhoofd de partijen hun financiële belangen opzij kunnen zetten en een oplossing vinden die recht doet aan de sportiviteit.
– update –
De rode kaart is geseponeerd.
De aanklager geeft aan dat scheidsrechter Bas Nijhuis op grond van de spelregels veldvoetbal de rode kaart terecht heeft gegeven. Desondanks is de aanklager – kijkend naar de specifieke omstandigheden – van mening dat de doelman zich in een situatie bevond die een zodanige gemoedsbeweging tot stand heeft gebracht dat hij de ingegeven reactie heeft uitgevoerd.
Eigenlijk zegt de KNVB hier zoveel als ‘noodweerexces’. De kaart werd terecht gegeven: het is een overtreding, maar er zitten geen consequenties aan. Zelf vind ik dat Esteban hier ietwat te makkelijk wegkomt, maar de uitleg is zeer billijk en het zal de gemoederen tot bedaren brengen.
Ook erg prettig dat de KNVB hier zo snel uitspraak over heeft gedaan.
Tegen Voorverkiezingen
De laatste dagen viel het me weer op dat we hier in Nederland werden doodgegooid met de Amerikaanse voorverkiezingen voor het presidentschap. Het heeft allemaal een vrij hoog soap-gehalte heeft. Welke kandidaat heeft nu weer wat gezegd, tegen wie. Dan heeft de ene weer een seksschandaaltje, daarna weet de volgende weer niet meer of hij nou voor of tegen het homohuwelijk was. Bijkomend kunnen de actualiteiten-rubrieken ook nog semi-informerend doen: “Wist u dat in de Amerikaanse staat Iowa de voorverkiezingen niet per stembiljet gaan, maar doordat iedereen in een gymzaal op een kluitje bij een bordje met de naam van de kandidaat van zijn keuze moet gaan staan?”.
Aan het einde van de rit zijn (min of meer) de meest kansloze (maar daarmee juist meest vermakelijke kandidaten) uit de race gegooid en kan de Amerikaanse presidentsverkiezing serieus beginnen.
Dit laatste, wie er de Amerikaanse president wordt, is echt nieuws en heeft een directe impact op Europa en Nederland. Het hele circus dat eraan vooraf gaat, is naar mijn mening echter vooral zendtijdvulling. Een verkiezing waarin we niet kunnen stemmen, die vooraf gaat aan een verkiezing waar we ook al niet in kunnen stemmen. Waarom vervelen de actualiteiten-rubrieken ons met dat soort trivia?
Alsof er in de tussentijd in de andere 193 landen van de wereld geen politieke ontwikkelingen te verslaan zijn, die er veel meer toe doen!