Strijd der Reisoverzichten

Al ruime tijd maak ik gebruik van “Mijn OV-chipkaart“, de website van koepelorganisatie TLS, die ook de chipkaart verzorgt. De site is nogal klunzig in het gebruik, maar ik had me erbij neergelegd.

Totdat ik onlangs weer eens was vergeten uit te checken. Omdat het maar een heel klein bedrag was, vond ik het een beetje onzinnig om met het betaalnummer van de NS te bellen. Maar gelukkig wist “virtuele medewerker” Eva mij te vertellen dat ik ook een claim via de site kon doen.

Dan moest ik nog wel even registreren bij “Mijn NS”. Eerlijk is eerlijk, dat registratieproces (en het vervolgens koppelen van mijn chipkaart) was een klein beetje omslachtig en vereiste een papieren brief, 3 e-mailtjes en het intikken van allerhande codes.

Maar toen had ik ook wat. Misschien alleen al omdat de site van TLS zo slecht is. Ter illustratie zet ik de twee sites hier naast elkaar.

This slideshow requires JavaScript.

Je kunt ze ook individueel bekijken: MijnNS, Mijn-OVchipkaart. Om mijn privacy te beschermen heb ik bij de NS wel mijn kaartnummer “weggeveegd”.

In beide overzichten kun je op zich wel terugvinden dat ik twee tripjes naar Woerden heb gemaakt voor mijn werk en dat ik in het weekend heen en terug naar Schiphol ben gegaan, prive. Op de heenreis naar Schiphol was ik alleen zo gefocust op het halen van mijn vlucht, dat ik vergat om uit te checken…

Een ding valt al meteen op: Bij TLS wordt er op geen enkele manier aandacht gegeven aan de gemiste check-uit. Bij de NS is dit niet alleen in opvallend rood aangegeven. Er zit zelfs direct een “restitutie”-link bij! De links om geld te claimen bij vertraging zijn ook, gezien de reputatie van het bedrijf, erg klantvriendelijk.

Maar er zijn nog meer handigheidjes. Wat betaalde ik bijvoorbeeld voor de enkeltjes van en naar Woerden? Bij de NS hebben ze de check-in en check-uit samengepakt. Je ziet meteen de ritprijs. In de ochtend € 3,30 en in de middag € 2,00. Bij TLS zou je denken € 6,70 en € 8,00, maar dat zijn de mutatiebedragen van het saldo. Ze trekken eerst € 10 van je saldo af en tellen dan het verschil met de ritprijs er weer bij op. Alsof dat verschil je interesseert. Ook staat de eerste heenreis naar Woerden op het volgende scherm, zonder duidelijke reden. Een webpagina kun je immers zo lang maken als je wil.

Een ander handigheidje zijn de knoppen “zakelijk” en “privé”. Als je wilt declareren, is het een kwestie van simpel de juiste trips als “zakelijk” markeren. Vervolgens kun je, wanneer je maar wilt, een overzichtje uitdraaien van alle zakelijke trips in een bepaalde periode. Je kunt zelfs op een specifiek traject zoeken als je verschillende reizen voor verschillende werkgevers maakt! Bij TLS moet je elke keer dat je een overzicht wilt maken eerst de periode specificeren waarover je wilt declareren en vervolgens ben je als een gek vinkjes aan het aan- en uitzetten bij de juiste reizen, waarbij je dan ook nog eens door de vele pagina’s heen moet worstelen. Mocht je op een later tijdstip dat willen herhalen, mag je bij TLS alles helemaal opnieuw doen.

Kortom, op de dienstverlening mag nog wat aan te merken zijn, qua ICT heeft de NS puik werk afgeleverd. Laten we hopen dat TLS hier wat inspiratie door opdoet!

Laptop per uur

Wat is duurder? Een Macbook of een iPad?

Dat lijkt nogal makkelijk. De goedkoopste Macbook (een 11″ Macbook Air) kost in de Apple Store 1067 euro. De duurste iPad (3e generatie met 64GB opslag en 3G) is 813 euro. De laptop is duidelijk altijd duurder dan de iPad. Toch?

New York Times verslaggever Brian Lam kwam echter tot een andere conclusie. Hij bedacht zich namelijk dat hij zijn dure laptop elke werkdag gebruikte en zijn iPad slechts een paar uur per week. Na een periode van drie jaar kwam hij dan uit op kosten van maar liefst 1 dollar per uur voor de iPad en slechts een kwartje per uur voor de laptop!

Zelf hanteer ik ook ongeveer die drie jaar als tijd voor vervanging. Dat is niet alleen vanwege wettelijke afschrijving en de gebrekkige bouwkwaliteit van moderne electronica, maar na 3 jaar heeft doorgaans de technologie zo’n vlucht genomen, dat je oude computertje het vaak al sputterend net niet bij kan benen.

In mijn eigen berekening kom iets duurder uit dan Brian Lam. Op ongeveer zo’n 30 a 35 cent per computeruur. Ondanks een stuk goedkopere laptop, maak ik nou eenmaal veel minder uren met alleen mijn privegebruik van het apparaat.

Typisch genoeg zou de aanschaf van een iPad alleen maar het aantal uren dat ik mijn laptop gebruik verminderen en daarmee mijn laptopkosten per gebruiksuur verhogen! Kortom: Zo’n iPad? Dat is een behoorlijk kostbaar apparaat!

Wie de laptop besteld, kan de cartridge verwachten

Op het forum van Tweakers.net was in de afgelopen dagen een prachtig modern sprookje te lezen. Over de laptop en de cartridge.

In het kort komt het erop neer dat op de website van webwinkel Bol.com een laptop werd aangeboden voor de onwaarschijnlijke prijs van 27 euro. Overduidelijk een prijsfoutje. Ergens was in de koppeling van prijslijsten en artikelnummers de prijs van een printercartridge gekoppeld geraakt aan de beschrijving van een niet-meer verkochte Toshiba laptop.

Opportunistisch als sommigen zijn, waren er deelnemers van het forum die hier bovenop sprongen. Sommigen met de houding van “ach, voor 27 euro wil ik wel een gokje wagen” tot en met mensen die echt vinden dat de wereld hun dit soort voordeeltjes verschuldigd is en van plan zijn om een leger aan consumentenadvocaten in te zetten zodra Bol.com tegenstribbelt.

Het verhaal ontspint zich in een wirwar van geannuleerde bestellingen, bevestigingsmails die genegeerd mogen worden en een wat trage reactie van de klantenservice, die ook nog eens bemoeilijkt wordt omdat het produkt niet door Bol.com zelf, maar door partner CentralPoint wordt geleverd.

Wanneer de eerste inktcartridges daadwerkelijk geleverd worden, onstaat er consternatie bij de bestellers: ze moeten plotseling retourzendingen gaan doen! Hun opportunisme eindigt in een verspilling van tijd, geld en moeite.

Het mooiste is nog wel, wanneer gebruiker Jumpman zijn inktcartridge retourneert, maar een onverwachte reactie van Bol.com krijgt:

Bol.com stuurt mij nu een e-mail dat ze mijn retour niet accepteren (gisteren retour laten sturen door GLS). Ze verwachtten de Toshiba Satellite A210-18S – 2048MB / 160GB, maar in het pakket zat de HP Inktcartridge C6615NE.

Een eeuwenoude les over moraliteit, de gevolgen van hebzucht en hoe degene die het onderste uit de kan willen hebben, het deksel op de neus krijgen. Een modern sprookje: De laptop en de cartridge.

Het spannendste moment van het jaar

In de Volkskrant een aardig stukje over hoe men bij de mobiele telecoms de jaarwisseling beleeft.

Op zakelijk vlak moeten ze zich zorgen maken over strafvervolging, de OPTA en de NMA, maar op technisch vlak staan de knietjes natuurlijk te knikken vanwege de monsterlijke piek in het telefonisch verkeer dat rond 00:00 valt waar te nemen.

Eigenlijk het schoolvoorbeeld om uit te leggen wat een DoS (Denial-of-Service)-aanval doet. Een overbelasting met als gevolg een verlies van capaciteit.

Toch heb ik het idee dat de laatste jaren de telecoms steeds minder moeite hadden om alles in goede banen te leiden. Zelf overweeg ik om mijn truc van vorig jaar te herhalen: niet bellen, niet sms’en, maar via een lokaal WiFi-netwerk al videobellend met Skype en FaceTime mijn nieuwsjaarswensen overbrengen. Kun je ook nog eens ‘virtueel’ het glas met elkaar heffen!

Voor eenieder die ik rond die tijd niet spreek: Nu alvast de beste wensen voor 2012!

Hoe stel ik iMessage in?

Het valt me op dat er soms nog wat verwarring is over iMessage, de nieuwe functie van iOS 5.

Het eerste en belangrijkste om te beseffen: er is geen aparte applicatie voor iMessage: het zit gewoon in de sms-applicatie. Hoe weet je of je iemand een iMessage stuurt? Nou, dan is de naam van het contact blauw in plaats van groen en staat er in het invoerveld in lichtgrijs “iMessage”. In principe zoekt je telefoon vanzelf uit of je iemand kan iMessagen.

Wat ook handig is om te weten: je kunt ook berichtjes ontvangen van mensen, op basis van je e-mailadres, maar dan moet dat wel even ingesteld worden!

In principe is het supermakkelijk, maar om het extra makkelijk te maken, bij deze een visuele tutorial:

Ga naar je instellingen en selecteer dan de instellingen voor berichten, bij mij staat mijn telefoon nog op Engels, maar het icoon zou makkelijk genoeg te herkennen moeten zijn ;-)

Controleer of iMessage aan staat. Zo niet, zet het dan aan! Let op, iMessage werkt alleen als je internetverbinding hebt. Als die uitvalt zal volgens de standaardinstelling hij op SMS terugvallen. Ten tweede zal standaard je telefoonnummer geactiveerd zijn voor ontvangen. Selecteer "Received At" om een emailadres toe te voegen.

Gebruik voor het gemak je AppleID, of voeg een los emailadres toe, dat je contacten zouden kunnen hebben. Let wel op, je moet deze emailadressen vervolgens verifieren!

En zo ziet het er dan uit met je adres toegevoegd. Let wel, de blur is natuurlijk alleen maar om mezelf een beetje anoniem te houden. In 't echie staat er jouw emailadres :-p

In het hoofdmenu voor berichten kun je nu zien dat er 2 adressen zijn waarop je bereikbaar bent. Je kunt in het "Received At" menu nog een Caller ID instellen. Dat is simpelweg de afzender van het bericht. Die kun je het beste op de default laten staan.

Vrijdagmiddagvermaak: Zombie Highway

Voor de mensen die het komende weekend wat te doen willen hebben, het volgende iPhone-spelletje: Zombie Highway.

Als je van zombies, geweren en SUV’s houdt is dit spelletje een no-brainer (haha, zombiegrap!). Wat namelijk van je gevraagd wordt is je SUV op de weg te houden terwijl je de zombies die erop willen springen omver rijdt of van je af knalt.

Lekker simpel, toch?

Halfgaar-Paniekvoetbal

Bij Hewlett-Packard lijken ze de weg kwijt. Nadat een jaar geleden hun algemeen directeur Mark Hurd vanwege een persoonlijk relletje de deur werd gewezen, hebben ze nu zijn vervanger Leo Apotheker de laan uit gestuurd.

Het probleem van Hewlett-Packard gaat al echter veel verder terug. Zo’n 10 jaar. Aan het begin van deze eeuw werd namelijk, na een lange en moeizame aanloopperiode, computerleverancier Compaq ingelijfd. Sindsdien is heel veel energie binnen het bedrijf gaan zitten in het verwerken van deze samenvoeging.

Eindelijk lijkt dit achter de rug, maar nu dient zich het nieuwe probleem aan. In de tien jaar die HP bezig is geweest om alles vlot te trekken, is de wereld veranderd. Voor de consument is de desktopcomputer achterhaald en ook de laptop lijkt terrein te verliezen ten opzichte van smartphone en tablet.

Het rare is, onder Mark Hurd leek HP hier een oplossing voor te hebben gevonden. Ze hadden, voor een relatief laag bedrag, het bijna failliete Palm opgekocht, dat met WebOS in ieder geval technisch een sterke troef had op de mobiele markt. Het enige dat ze bij HP zouden moeten doen is een goed hardware-team koppelen aan WebOS, een stevig marketingbudget opstellen en de wereldwijde distributiekanalen klaar moeten stomen voor een stroom aan WebOS-apparaten.

Maar, helaas, Mark Hurd sneuvelde als CEO en Leo Apotheker sloeg een andere richting in. HP zou een software- en dienstenbedrijf moeten worden, naar beeld van IBM, geïnspireerd op zijn eerdere werk bij SAP. In plaats van vol in te zetten op mobiel werd het oude Palm domweg opgeheven, de WebOS-ontwikkelaars ontslagen, de divisie die consumentencomputers werd in de uitverkoop gedaan en er werd een bizar groot bedrag neergelegd voor het zakelijke softwarebedrijf “Autonomy”.

En toen werd Leo Apotheker ontslagen, nog geen 11 maanden na aantreden. Nou hoef je je geen zorgen te maken over de man, hij krijgt een miljoentje of 20 mee, ter compensatie.

Zijn opvolger is intussen bekend: Meg Whitman, voormalig bestuursvoorzitter van eBay en mislukt politica in Californië.

Je vraagt je toch sterk af welke koers zij dan weer zal gaan nemen. Met haar achtergrond verwacht je dat zij dan weer vol op een internet-strategie en diensten via het web gaat inzetten. Wie weet is het noodlijdende Yahoo de volgende acquisitie…

En zo blijft het eens grote HP lekker zwabberen. Lachende derde? Dell. Die ziet de belangrijkste concurrent in de computermarkt totaal de weg kwijt zijn en timmert lekker door met een helder verhaal.

Miljoenennotalek

De politici buitelden over elkaar heen om het als “knullig”, “kwalijk” of zelfs “blunder” te betitelen; het uitlekken van de begroting.

En in Utrecht gebeurde hetzelfde.

Eerlijk gezegd vind ik dit nou juist GEEN ict-probleem.

Laten we wel wezen. Een begroting is geen geheim stuk. Het is de bedoeling om deze publiekelijk aan te bieden. De condities van embargo, na een bepaald tijdstip, zijn raar en arbitrair. Immers, als een document af is, is hij toch af?

Oorspronkelijk was het embargo vooral bedoeld om te voorkomen dat er ongelijkheid was voor de pers. Immers, door traagheid in bezorging zou het zomaar kunnen gebeuren dat de ene krant hem al had ontvangen voor de andere krant en dan zou die ene krant een oneerlijk voordeel hebben. Het embargo was dus vooral bedoeld om de pers gelijke toegang te geven.

Tegenwoordig leven we in een tijd met veel betere distributie. Zodra het document klaar is, alle cijfers achter de komma kloppen en de virtuele handtekening eronder staat, wordt hij aangeleverd aan de ICT-dienst.

Waarom zou die in hemelsnaam eigenlijk nog wachten met het online zetten van het ding, of tijd en moeite gaan besteden aan beveiliging van iets dat juist openbaar moet worden? Alle media kunnen op slag van publicatie hem tegenwoordig direct doornemen.

Het probleem van de media werd trouwens ook direct duidelijk. Puur omdat zo’n begroting er is willen ze er verslag doen. Of ze het ding nou goed gelezen hebben of niet. Snelheid telt, precisie of doorwrochtheid niet. Over een maand is er immers weer een nieuwe crisis en dan zijn we die hele begroting alweer vergeten.

Macbook Afwezig

Gisteren ging ik langs een aantal winkels om wat informatie in te winnen over de Macbook Air. Tot mijn verbazing was bij alledrie het 13″ model volledig uitverkocht. Van het 11″ model hadden ze er nog 1 of 2 op voorraad.

De nieuwe CEO, Tim Cooke, is toch zogenaamd een Supply Chain goeroe? Hoe kan het dat 2 maanden na introductie er geen voorraad is. Toegegeven, dit waren allemaal resellers (twee gespecialiseerde en de Dixons), dus die zullen wel een relatief ondergeschoven kindje zijn. Maar we hebben in Nederland nou eenmaal geen echte fysieke Apple Stores.

Hetzelfde drama van onbeschikbaarheid zal straks ook ongetwijfeld weer optreden met de iPhone 5. Misschien dat ik het beste nu al mijn treinkaartje naar Parijs kan boeken om daar telefoons in te slaan? (Om deze vervolgens met winst in Nederland te verkopen).

So Long, Steve!

Normaal gesproken is de zomer de saaiste periode met betrekking tot nieuws in de technologiesector.

Maar wat is er aan de hand? Google koopt Motorola, HP dumpt haar PC-afdeling en nu Steve Jobs die stopt als CEO van Apple.

Een storm van radicale veranderingen in het tech-wereldje, die me nostalgisch maken. Ik ga dit weekend lekker nog een keer Pirates of the Silicon Valley kijken.