Het leek wel op het begin van de Hitchhiker’s Guide. Lag ik nog lekker rustig in mijn bed te soezen, werd ik wakker door iets dat leek op het geluid van kettingzagen. Uit frustratie stond ik op en ging ik douchen. Terwijl ik me afdroogde bleef het in mijn achterhoofd knagen. Wat was toch dat gezaag?

Half aangekleed deed ik de gordijnen open. Plots stond ik oog in oog met een man met kettingzaag. Gehesen in een harnas hing hij halverwege de boom in de achtertuin van de benedenbuurman! Naast deze boom stond al een stompje van de andere boom.

Blijkbaar had de onderbuurman genoeg van de bomen; altijd die bladeren en ook nog eens je zon wegnemen. Ik daarentegen vond het wel prettig. Lekker wat extra privacy doordat het bladerdak beschutting bood aan mijn slaapkamer.

Nou ja, ik heb al 3 hele maanden inschrijftijd bij Woningnet, moet ik maar denken. En misschien als de crisis doorzet, gaan de huizenprijzen ook wat verder zakken?

Google Street View is uitgebreid met Utrecht. Grappig genoeg zag ik vorige week een auto van Cyclomedia (voor mij bekend van de 360 graden plaatjes op Woningnet) langzaam voorbij me rijden toen ik naar werk fietste.

Ik vraag me af of Google alles zelf heeft gedaan, of uitbesteed aan bijvoorbeeld bedrijven als Cyclomedia? Sta ik op Google?!

Op de website van NRC en ook nu.nl, was recent een leuk bangmaak-stukje te lezen.

De stelling was dat door de Mexicaanse griep bedrijven hun werknemers allemaal thuis zouden laten werken en dat door al dit extra verkeer het internet verstopt zou kunnen raken. Het idee is dat er sprake is van overboeking op het netwerk en dat wanneer mensen thuis gaan zitten werken, dat er dan onvoldoende capaciteit beschikbaar is om alle gebruikers te voldoen.

Dit is natuurlijk onzin, omdat de internetproviders er dan *nu* al last van zouden hebben. Ik durf te wedden dat veel thuisproviders een piek zien tussen 6 en 10. Iedereen komt thuis van zijn werk en gaat lekker youtuben, mailen, zijn sociale netwerken bijwerken. Niet dat mensen dat niet ook al vanaf hun werk doen, wat dat betreft is er geen overdreven groot verschil in drukte op het internet tussen 4 uur ’s middags en 10 uur ’s avonds. De netwerken van de providers kunnen deze dagelijkse piek tot nu toe prima bijbenen.

Natuurlijk zou er iets van extra verkeer zijn wanneer mensen vanaf thuis werken. Immers, zij moeten verbinding maken met het bedrijfsnetwerk en bijvoorbeeld de e-mail via het internet in plaats van via het lokale netwerk ophalen.

Maar hoeveel bandbreedte denkt onderzoeksbureau Gartner dat dit gaat zijn? De belangrijkste reden dat mensen supersnelle internetverbindingen hebben is juist online video (b.v. YouTube) en Peer-2-Peer (b.v. Bitttorrent). Dit maakt volgens onderzoek al de helft van al het internetverkeer uit. Of je daar nog een paar e-mailtjes en tekstbestandjes binnenhalen naast doet, dat maakt echt weinig uit.

En dan nog. Laten we een worst case scenario bedenken: de Mexicaanse griep slaat massaal toe en een groot gedeelte van de bedrijven en scholen sluit de deuren. Kantoormedewerkers gaan de hele dag vanaf thuis VOIP’en (bellen over internet) en de tieners gaan massaal YouTube-videotjes bekijken.

In de Network Operations Centers van de providers beginnen de alarmbellen te rinkelen! Ze kunnen niet aan iedereen meer de toegezegde bandbreedte doen toekomen! Nou, da’s dan ook niet erg, want dan wordt met behulp van allerhande Traffic Shaping technieken iedereen gewoon een stukje minder toegekend. Als je bijvoorbeeld een supersnelle 50mbps verbinding terugschroeft naar 30mpbs, bekent het dat je daarmee ruimte creeert voor 4 tot 5 andere klanten om zonder problemen met hun instap 4mbps-verbindinkje door te surfen. De zware gebruiker zal merken dat zijn download er wat langer over doet, terwijl de normale gebruikers lekker kunnen blijven doorwerken.

Bedrijven als UPC hebben hier al mee getest.

Waarom dan dit Gartner-rapport dat er zo’n drama van maakt? Omdat dat rapport gemaakt is met een opportunistische politieke bedoeling. De telecom-maatschappijen zijn zoveel mogelijk herrie aan ‘t maken, met name in de VS, om een einde te kunnen maken aan netwerk-neutraliteit. De telecoms zien met lede ogen aan dat door de open structuur van het internet zij alleen maar een saaie ‘domme’ dienst leveren en dat de contentproviders (Google of Facebook) het grote geld kunnen verdienen. Wat de telecoms het liefst zouden willen is dat ze pakketten zouden kunnen aanbieden, net als nu met televisie. Door heel hard te roepen dat YouTube of BitTorrent-gebruik het Internet bedreigt, willen ze dat politici toestemming gaan geven om specifieke sites te blokkeren, of specifieke protocollen.

Mijns insziens geeft het maar aan dat met liberalisering van infrastructuur heel voorzichtig moet worden omgegaan. Wat je ziet in de telecomwereld is dat in plaats van echte innovatie er voornamelijk plannen worden gemaakt om te verdienen aan de controle die men heeft op de infrastructuur, zonder dat er een daadwerkelijke economische meerwaarde tegenover staat.

Update: Ondanks alle ellende van gister, kon een vriendelijke dame van de klantenservice (a 35 cent per minuut, dat dan weer wel) me vandaag zeer efficient helpen. Zonder te aarzelen kon ze me vertellen dat op een Macintosh het noodzakelijk was om third-party cookies te accepteren in de browser. Dan denk ik: geef dat dan als mogelijk probleem bij de foutmelding, als je het weet.

Wat dan wel een positief punt is: dat je gewoon zelf je tickets kan uitprinten. Die zijn dan in ieder geval binnen. En als je ze kwijtraakt… print je ze gewoon nog een keer.

Omdat vliegen eigenlijk wel heel erg vervuilend is… en omdat ik wel eens door de Chunnel wilde, probeerde ik via NS Hispeed een treinticket naar London te boeken.

Op eerste gezicht ziet de site er vrij doorsnee uit, maar zodra je wilt gaan boeken komt Kafka je tegemoet. Om te beginnen hanteren ze een kalender die begint op zondag. Van een organisatie waar tijd belangrijk is, zou je toch uitgaan dat ze een standaard kalender zouden hanteren, maar goed, later zou nog wel blijken dat de wereld van het internationaal treinen alle hulp, inclusief van boven, kan gebruiken.

De tariefstructuur is, op zijn zachtst gezegd, ondoorgrondelijk. Dat je meer betaalt voor een ticket dat je kosteloos kunt omboeken is begrijpelijk en dat je het minst betaalt voor een vast ticket, daar kan ik wat mee. Maar waarom er ook een derde “omboeken maar met (ongespecificeerde) kosten”-ticket is, is weer een typische voorbeeld van een proces-gedreven oplossing, dan dat je als klant daar nou echt iets voor voelt.

Officiele NS Hispeed tariefbepaler

Daarbovenop komen natuurlijk nog de 1e en 2e klas tarieven. Dus dat is al 6 verschillende tarieven

Wat ik al helemaal niet snap is dat binnen elk van de tariefstructuren allerlei exotische “niveaus” worden aangeduid die nergens zijn terug te vinden. “3.1 Midflex Excursion 2e klas”. Ehh…Excursion? Nee, hoor, gewoon een treinreis. En wat is het verschil tussen een 3.1 en een 3.2 en waarom zou ik meer betalen voor een 3.2?

Ook worden de prijzen dan nog weer beinvloed door de tijd van de dag. En als je een retour koopt, dan kan dat alleen binnen dezelfde prijscategorie. Dus, oh wee als je in plaats van een 2.1 MidFlex liever op de heenreis twee uur later wilt vertrekken met een Hi-Flex Standard ESN. Dat betekent dat je op de terugreis ook verplicht bent om in het dure tarief te reizen, zodat twee luttele uurtjes vertrektijd op 1 dag plotseling de hele reis 250 (!!!) euro duurder laten uitvallen. Volgt u het nog? Ik in ieder geval niet meer.

Ik snap ook wel dat dit allemaal bedoeld is om de vraag te sturen en de treinen zo efficient mogelijk te vullen. Maar ze rijden via dienstregeling, dus waarom niet de stoelen in prijs laten oplopen simpelweg gekoppeld aan het aantal nog beschikbare stoelen. Werkt prima voor de vliegtuigmaatschappijen en voor hun is de vullingsgraad veel belangrijker.

Nou goed, op ieder potje past een dekseltje, zeggen ze wel eens, en door willekeurig door de byzantijnse tariefstructuur heen te klikken had ik uiteindelijk mijn ideale trip. Kostte een aardige duit, maar dan zit je ook wel meteen in hartje London. Wat wel onbegrijpelijk was is hoe ze menen dat de heenreis van Brussel-Zuid een uurtje duurt en de terugreis, met dezelfde Eurostar, maar liefst drie uur. Mijn gok is dat ze de reistijd berekenen door het tijdstip van vertrek af te trekken van het tijdstrip van aankomst. In het geval van London, waar een uur tijdsverschil heerst, heeft dat nogal stomme consequenties. (Wederom iets waar vliegtuigmaatschappijen nooit problemen mee hebben!)

Maarrr… wat ik ook probeerde, ik kon de tickets niet kopen. Iedere keer dat ik een betalingsmethode selecteerde wist de computer me te vertellen dat mijn order al verlopen was…of al betaald (als dat toch eens zou kunnen!). Waarom me dit verteld werd *nadat* ik mijn gegevens had ingevuld is me niet duidelijk.

Wat me wel opviel, de foutmelding had een tijdstip dat een uur achterliep. Het zal toch niet zo zijn dat omdat de NS haar servers niet netjes bij de tijd houdt, dat de klanten niet kunnen bestellen? Uiteraard was de telefonische klantenservice al gesloten en e-mail, daar doen ze blijkbaar niet aan.

Gelukkig was er dan ook nog een “klantenonderzoek” dat iedere keer dat je de pagina bezoekt je lastig gaat vallen. Een ideale gelegenheid om wat feedback te geven. Tenminste, dat dacht ik. De vragenlijst leek opgesteld door de Spaanse Inquisitie en ging in op ieder aspect van de site, je algemene gevoelens bij internationaal treinreizen en vroeg nog even stevig door naar je nare ervaringen in je jeugd en of je even je jaarsalaris kon meegeven.

Niemand verwacht het NS Hispeed-klantentevredenheidsteam!

Grappig genoeg was de laatste vraag dan eindelijk een open tekstveld, waar ik hoopte lekker los te kunnen gaan. Met de CAPS LOCK aangeknald, barstte ik los… totdat ik na 3 regels tegen de tekstlimiet aanliep. Mijn klacht paste niet in het veld! En dit nadat mij was gevraagd om de meest intieme socio-economische details aan te leveren.

Al met al: een onoverzichtelijke bende, ondoorzichtige maar prijzige tariefstructuur en belabberde dienstverlening. Waarom wilde ik ook alweer met de trein?

Utrecht, het miezert en is donker.

Met een tas vol boodschappen haast ik me terug van de supermarkt door de gure duisternis. Bij het zebrapad moet ik inhouden, omdat een aanstuivende malloot vind dat voetgangers geen voorrang verdienen.

Een jonge man in zilveren sedan ziet mijn troosteloze lot en remt af om me mijn ge-eigende voorrang te verlenen. Terwijl ik het pad al praktisch over ben hoor ik een doffe klap. De bestuurder van het compacte rooie wagentje had onvoldoende afstand gehouden en tikte de zilveren sedan aan.

Dat zou al een verhaal op zich zijn. Normaal gesproken zijn het fraaie jongedames die verkeersongelukken op hun geweten hebben, maar ik heb het ook nog in me.

Maar toen gebeurde het. De bestuurder van de rooie wagen trok op en manoevreerde opzij. Netjes aan de kant, om de doorstroming niet in de weg te staan. Maar hij bleef gas geven. Met gierende banden stoof hij weg!

Slim bedacht, maar in deze moderne tijd met telefooncamera’s hadden, voordat hij de hoek om was, al 3 verschillende omstanders zijn nummerplaat gefotografeerd. Dat er uberhaupt soms gerechtigheid bestaat bleek wel uit het feit dat de zilveren auto niet eens een krasje had, terwijl de voorkant van de rooie wagen duidelijk een deuk had vertoond.

Een relletje vandaag onder iPhone-bezitters. Een flink aantal van hen is gehackt. Hoe kan dit?

Nou veel mensen zijn niet blij met de beperkingen die Apple hen oplegt en passen een zogenaamde jailbreak toe. Hiermee worden de beperkingen van Apple weggehaald en kun je alles met je telefoon doen, zoals het installeren van applicaties uit andere bronnen dan de Apple App Store, of het verwijderen van de SIMlock.

De eersten die dit deden, waren technisch aangelegde types, die wisten waar ze mee bezig waren. Maar, de kennis is zo wijd verbreid dat ook veel standaardconsumenten de jailbreak uitvoeren. En wat doen die? Die volgen gewoon een stappenplan dat ze ergens op internet hebben gevonden.

Wat ze hiermee vaak ook deden was het aanzetten van SSH. SSH is een technologie waarmee je verbindingen kunt opzetten tussen apparaten op internet. Handig als je bijvoorbeeld een webserver wilt herstarten en je wilt niet naar het ding toe hoeven lopen. Helemaal handig als de machine ergens in een datacentrum staat.

Natuurlijk gaat dat inloggen niet zomaar en moet je een gebruikersnaam en wachtwoord invullen. Het nadeel van de iPhone is dat omdat Apple dit gedeelte goed had afgeschermd er een standaard gebruikersnaam en wachtwoord stonden ingesteld, die inmiddels wijd bekend zijn.

Dus wat deed een slimme jongen? Hij wist dat in Nederland de iPhone exclusief door T-mobile verkocht is. Hij zocht uit welke IP-ranges (aaneengesloten reeksen van IP-adressen) door T-mobile gebruikt werden en ging vervolgens 1 voor 1 proberen om verbinding te maken met die ip-adressen. Omdat je met een beetje programmeerwerk makkelijk tientallen SSH-verbindingen per seconde kunt maken, had hij binnen de korste keren beet!

En zodra hij binnen was, kon hij doen wat hij wilde. Gelukkig bleeft zijn actie beperkt tot het vervangen van een plaatje en een beetje domme poging tot het krijgen van geld, maar hij had alles kunnen wissen op de telefoon. Of alle privefoto’s kunnen kopieren naar zijn eigen computer.

Wat valt hier nou tegen te doen? Het is natuurlijk illegaal, maar net zoals met een fiets: je moet hem wel op slot zetten. En dat deden de jailbreakers nou juist niet. Om te beginnen zou in principe SSH niet aan hoeven te staan. De meeste jailbreakers gebruiken dat helemaal niet. Ten tweede moet je het default wachtwoord wijzigen, net zoals op bijvoorbeeld je draadloze netwerk.

Als laatste vraag ik me ook af waarom T-mobile de telefoons niet beter afschermt. In principe zijn er maar heel weinig gebruikers die legitiem van SSH over het mobiele netwerk gebruik willen maken. Dan is het geen gek idee om dit standaard te filteren en alleen aan te zetten voor die gebruikers die dat expliciet willen. Wat dat betreft vind ik dat Nederlandse providers zich soms wat erg terughoudend opstellen ten opzichte van de veiligheid van hun gebruikers.

Het is begrijpelijk dat ze er geen verantwoordelijkheid voor willen nemen, maar een beleid waarbij mensen standaard zijn beschermd door filters en door middel van een SMS of invullen van een webformulier alles open kunnen zetten (en daarmee dus aangeven dat ze weten wat ze doen en dat op eigen risico) lijkt me beter dan je handen er maar van af te trekken en op een dag als vandaag slecht in de publiciteit te komen.

Gisteravond vond ik mijzelf plotseling als entourage van “De Schelmen” bij de opnames van het niet altijd even volprezen programma Triana.

Volgens mij ben ik niet de doelgroep van het programma. Het concept vond ik wat verwarrend, want de discussie moest dan wel inhoudelijk zijn, maar dan blijkbaar wel op een oppervlakkige manier, want iedere keer dat een antwoord dreigde ook maar een beetje langer dan een soundbite te worden, werd het onderbroken. Ook vind ik eerlijk gezegd Hero Brinkman, de Bas Rutten van Nieuwspoort, niet echt een inspirerend politicus. De rest van het publiek, een plaatselijke afdeling van de JOVD, die naar het Mediapark was afgezakt, reageerde vooral getergd op Agnes Kant, omdat die natuurlijk over hun toekomstige hypotheekrenteaftrek begon.

In eerste instantie had ik helemaal niet door dat het JOVD’ers waren, ik dacht dat het gewoon een willekeurige bende studenten was. Pas bij de borrel werd het duidelijk. Het door de programmamakers beschikbaar gestelde buffet bleef onaangetast.

JOVD-bestendig! Blijkbaar laat de jongste generatie zich nog niet in met de graaicultuur.

Zelf had ik wat minder moeite om de borrelnootjes tot me te nemen. De publieke omroep wordt tenslotte met belastinggeld bekostigd… dus eigenlijk had ik er, als hardwerkende Nederlander, gewoon voor betaald.

Vandaag maakte Google bekend dat zij hun welbekende Google Maps-software gaan uitbreiden met real-time navigatie. En dit zullen zij beschikbaar gaan stellen bij hun Android-telefoons voor helemaal gratis.

De impact van de aktie van Google is als een donderslag bij heldere hemel, vergelijkbaar met de keer dat zij hun Gmail-dienst beschikbaar stelden. Toen maakten ze alle bestaande spelers belachelijk door domweg in hun produkt het honderdvoudige te bieden in opslagcapaciteit ten opzichte van de bestaande spelers. En nu bieden ze dus een dienst die tientallen, zo niet honderden, euro’s kost aan voor noppes.

Het zal niet verbazen dat de koersen van TomTom en Garmin direkt in vrije val raakten. De lucratieve business van de persoonlijke navigatiekastjes lijkt over. Niet alleen slecht nieuws voor hun overigens maar ook voor de concurrenten op de smartphonemarkt, zoals Microsoft. Immers, een Android telefoon gaat straks een meerwaarde van tientallen euro’s bieden, terwijl je bij je iPhone of Windows Mobile nog los moet dokken voor navigatie.

De convergentie tussen mobiele telefoon en navigatiesoftware zag men overigens al langer aankomen, want TomTom biedt zijn software al geruime tijd aan voor bijvoorbeeld iPhone en Windows Mobile. Garmin heeft onlangs een eigen ’smartphone’ gelanceerd. Dat is een beetje een sof geworden, na extreem lange ontwikkeltijd en vertragingen is hij vrij lauw ontvangen en door sommige recensenten zelfs met de grond gelijk gemaakt.

In mijn ogen ligt de overlevingskans voor TomTom en Garmin door zich op te laten kopen door bijvoorbeeld RIM (makers van de Blackberry). Of Microsoft, want voor dit bedrijf is het zo ongeveer de laatste kans om nog relevant te kunnen blijven in de smartphonemarkt. Windows Mobile loopt al op alle fronten achter op de concurrentie, maar als concurrent Android nog eens zo’n killer feature meekrijgt is het helemaal over.

Fascinerend om te zien hoe een tak van industrie die in de afgelopen 10 jaar als een paddestoel is gegroeid en recent nog bezig was om grote overnames (TeleAtlas) te plaatsen met een enkel persbericht zijn einde lijkt te hebben bereikt.

Ga ik naar de gmail-webinterface om mijn mail te checken… krijg ik de melding dat google suspicious activity heeft ontdekt op mijn account en ik mijn wachtwoord moet wijzigen.

Erg prettig dat Grote Broer Google over mij waakt, maar ik zou toch graag weten, of op zijn minst een indicatie hebben wat de verdachte praktijken nou precies waren. Ben ik echt slachtoffer geworden van hackers, of is het een vals alarm geweest? Nadeel is ook: moet ik meteen al mijn wachtwoorden voor deze dienst gaan wijzigen op mijn telefoon, werkcomputer, instant messenger client, etc. etc.

Nu ja, safety first!